Drie steranijsjes op één kilogram peren geeft een duidelijk aanwezige maar niet overheersende anijsnoot — de peer blijft de hoofdrol houden. Wil je een subtielere toon? Gebruik één à twee steranijsjes. Wil je de anijs meer op de voorgrond? Een halve theelepel venkelzaad meekoken versterkt die richting.

Verwijder de steranijsjes en het kaneelstokje voor het afvullen of leg ze los in de pot — stukjes specerij die losraken in de siroop geven een diffuse, minder gecontroleerde smaakafgifte. In de pot geeft een steranijsje ook een visueel aantrekkelijk accent.

Na tien tot vijftien minuten zachtjes koken worden de peren glazig van uiterlijk — ze worden licht doorschijnend aan de randen terwijl het midden nog iets witter is. Test met een mesje: er mag lichte weerstand zijn bij het inprikken. Dat is het goede moment om van het vuur te halen en de potten te vullen.

Volledig gare peren worden papperig na het bewaren. Ondergare peren zijn voedselveilig maar geven een hardere textuur in de pot. Bij twijfel kies je licht ondergaar — het nabewaren in de hete siroop in de afgesloten pot gaart de peer nog iets door.

Na volledig afkoelen: druk op het midden van het deksel — een correct vacuüm geeft niet mee en maakt een hol, mat geluid bij tikken. Het deksel is licht ingedrukt. Bij het openen van een correct afgesloten pot hoor je een zuigend plop-geluid.

Veert het deksel mee of klinkt het hel? Dan is er geen vacuüm gevormd. Bewaar die pot direct in de koelkast en verbruik binnen een week. Controleer ook of de ring of het deksel niet beschadigd is — een haarscheurtje in de ring of een licht scheef deksel is de meest voorkomende oorzaak van een mislukt vacuüm.

Ongeopend op een koele, donkere plek tot één jaar houdbaar mits het vacuüm intact blijft. Controleer voor opening: een bol of opgezwollen deksel, troebeling in de siroop of een afwijkende geur bij opening zijn signalen om de pot weg te gooien zonder te proeven.

Na opening in de koelkast bewaren en binnen enkele dagen tot een week verbruiken. Zorg dat de peren volledig onder de siroop blijven. Gebruik altijd een schone vork of lepel.

De siroop heeft de aroma’s van steranijs, kaneel en peer opgenomen. Verdund met warm water als hete drank of bij thee. Als basis voor een warmwarme wintercocktail of -mocktail. Als glazuur over rijstpudding, pannenkoeken of cakejes. In een vinaigrette voor een herfstsalade als zoete component.

Bewaar de overgebleven siroop gekoeld in een schone fles en verbruik binnen twee à drie weken. Een beetje siroop over roomijs of panna cotta is ook direct inzetbaar.

Als dessert bij roomijs, mascarpone of slagroom — de lichte siroop en het anijsaroma geven een elegante basis. Op een kaasplank naast gorgonzola, Roquefort of belegen geitenkaas. In een herfstsalade met rucola, walnoten en Parmigiano als zoet element.

Warm opgewarmd met een scheutje siroop als bijgerecht bij wild of eend. Op een boterham met ricotta en een drizzle honing. Heel geserveerd met custard als klassiek Brits-geïnspireerd dessert.