Door de bramen kort onder de grill te zetten tot ze barsten en licht karamelliseren, ontstaat er een rokerige, diepere smaak.

Dat effect bereik je niet met vers, ongeroosterd fruit, en het is precies wat dit recept zijn karakteristieke diepte geeft.

Bramen, zoals in dit recept gebruikt, en bosbessen zorgen beide voor diepe, donkere kleurschakeringen in de fles.

De roostering versterkt dat effect nog extra, doordat de gekarameliseerde suikers de kleur dieper en complexer maken.

De intensere smaak komt vooral van de tannines in de bramen, die door het roosteren extra geconcentreerd worden.

In combinatie met de kruidige salie ontstaat een complexer, vollere smaakprofiel dan bij een F2 met enkel vers fruit.

Ja, zolang het gedroogde fruit ongezwaveld is. Gezwaveld fruit bevat conserveringsmiddelen die de fermentatie kunnen remmen.

Dit maakt het mogelijk om dit recept ook buiten het bramenseizoen te maken, al verschilt de textuur licht van vers fruit.

De gekneusde salieblaadjes voegen een subtiele, kruidige ondertoon toe die de fruitige diepte van de geroosterde bramen aanvult.

Drie blaadjes zijn voldoende; meer kan het kruid laten overheersen op de smaak van het fruit.

Niet strikt verplicht, maar zeven geeft wel een helderder en elegant glas, zoals in de notities van dit recept aanbevolen wordt.

Wil je een rustieker resultaat met fruitresten in het glas, dan kun je ook ongezeefd serveren.