Het recept gebruikt 70 gram verse gember op 4,5 liter appelsap, ongeveer 15 gram per liter. Dat geeft een duidelijke pit waarbij de appel herkenbaar blijft. Wil je een scherpere cider, ga dan naar 100 gram. Verhoog in stappen per batch: te veel gember haal je er achteraf niet meer uit.

Ja, schil de gember en snijd hem in dunne plakjes. Met de schil verwijder je aarde en de micro-organismen die erop zitten, wat de gisting met wijngist voorspelbaarder houdt. Dunne plakjes geven veel smaak af en laten zich makkelijk uitzeven. Geraspte gember werkt sneller en scherper, maar geeft meer bezinksel; zeef dan door een neteldoek.

Tien dagen, even lang als de hoofdgisting. Proef daarna voor je zeeft: wil je meer pit, laat de gember dan nog enkele dagen onder waterslot meetrekken. Zeef de plakjes eruit zodra de smaak goed is en hevel de cider over naar een schoon vat, weg van het bezinksel.

Gembercider is appelcider met gember: wijngist vergist appelsap onder waterslot tot een droge drank van 5 à 6% alcohol. Gemberbier start vanuit een gemberbug, een starter van gember, suiker en water, en hoort bij Vital Roots. Het zijn dus twee verschillende recepten met elk een eigen werkwijze.

Maximaal 6 tot 7 gram suiker per liter, en alleen in een volledig uitgegiste cider: het soortelijk gewicht moet twee tot drie dagen gelijk blijven. Vul drukvaste beugelflessen tot 3 cm onder de rand, laat ze 3 tot 7 dagen op kamertemperatuur nagisten en zet ze daarna koel. Meer suiker, te vroeg bottelen of gewone flessen geven gevaarlijke flesdruk.

Alleen met vers geperst, ongepasteuriseerd appelsap, waarin de wilde gisten nog leven. Gepasteuriseerd sap uit de winkel komt zonder toegevoegde gist niet betrouwbaar op gang. Wilde gisting start trager en smaakt minder voorspelbaar. Voor een eerste batch geeft 3 g gedroogde wijngist de meeste zekerheid.